Groen erfgoed: een nieuwe loot aan de monumentenstam

  • Natascha Lensvelt Rijksdienst Cultureel Erfgoed

Samenvatting

Garden landscaping is an age-old human activity that went through various styles and fashions. Around 1900 garden architect Leonard Springer (1855-1940), among others, pointed out the lack of knowledge on the garden art of the seventeenth and eighteenth centuries. Springer was a major promoter of the profession of garden designer and landscape architect. The increased appreciation of landscape architecture resulted in the assessment of parks and their designation as listed monument/green area. Initially, the attention was focused on the parks belonging to country estates, 540 of which are protected as complexes at present. Other categories of landscaping, such as cemeteries, villa gardens, city parks, landscaping around offices and factories, in residential districts and on defensive works, have not been thoroughly researched or listed. Consequently, there is no balanced representation of landscaping in the historic buildings register nor any meticulous description of such green areas.

The forming of opinion on the way in which landscaping can be protected is in progress. Plants and shrubs, an essential part of landscape architecture, … are in motion. The terminology required for developing a restoration philosophy with respect to green heritage can largely be derived from the terminology of the preservation of historic buildings and monuments. However, since plants and shrubs are alive and die, the contents of the notions will have to be reconsidered. At the moment the central role of the manager does not play a part yet in discussions and policy concerning the protection of listed green areas.

 

Obviously, the use of a park sets requirements to its layout. Although many city parks, for instance, still function more or less according to the original idea, the numbers of visitors have multiplied and events have also become more massive. Frequently the adjustments for this new use are only regarded as a design assignment when the park is seriously worn out and in need of restoration. At such a moment the status as listed monument/green area may help to increase the quality of the interventions.

Referenties

J. van der Groen, Den Nederlandtsen Hovenier, Zijnde het I. Deel von het Vermakelijk Landt-Leven. Beschrijbende alderhande Princelijke en Heerlijke Lust-hoven en Hofsteden, en houmen de selve, met veelderley uytnemende Boomen, Bloemen en Kruyden, kan beplanten, bezaeyen, en vercieren, Amsterdam 1670.

C. Moes, L.A. Springer. Tuinarchitect. Dendroloog, Breda 2002, 317 (bibliografie).

I. Montijn, Naar buiten! Het verlangen naar landelijkheid in de negentiende en twintigste eeuw, Amsterdam 2002.

Weekblad Buiten, 29 april 1922, 202.

Met dank aan Catharina van Groningen.

R. de Jong, ‘Werken aan Arcadië, de toekomst van historische tuinen en parken: beheer, behoud en herstel’ in: Buitenplaatsen. Jaarboek Monumentenzorg 1998, Zwolle/Zeist 1998, 50-59.

G. van Herwaarden, ‘Hoe wordt Arcadië beschermd?’ in: Buitenplaatsen 1998 (noot 6), 13-22.

In deze commissie hadden onder andere Jenny Bierenbroodspot-Rudolph en Carla Oldenburger-Ebbers zitting.

C. Oldenburger e.a. (red.), Gids voor de Nederlandse Tuin- en Landschapsarchitectuur, Rotterdam 1996. C. Romijn-Schütte, De tuin van Elias en Liesbeth Canneman-Philipse in de tuin van het Vredespaleis, Amsterdam 2010 (in opdracht van de Nederlandse Tuinenstichting).

L.E. Groen, Zwierig binnen de perken. De herstelde boventuin van Paleis het Loo, Apeldoorn 2008.

H. Ronnes, ‘Authenticiteit en authenticiteitsbeleving: de presentatie en receptie van museum Paleis Het Loo’, Bulletin KNOB 109 (2010) 5, 190-199.

De praktijk van het waarderen is het schriftelijke verslag van de werkconferentie gehouden op 15 november 2010 op Paleis Soestdijk. Het is een vervolg op de werkconferentie ‘De techniek van het waarderen’ met gelijknamige publicatie uit 2009.

J. von Santen e.a. (red.), Monumenten van herrezen Nederland, Zwolle 2007.

Ronnes 2010 (noot 11), 193.

Zie ook Vergunningvrij. Informatie voor professionals, 2011 (versie 1.0 op http://www.cultureelerfgoed.nl/sites/default/files/u6/Vergunningvrij.%20Informatie%20voor%20professionals%201.0.pdf)
Hoe te citeren
LENSVELT, Natascha. Groen erfgoed: een nieuwe loot aan de monumentenstam. Bulletin KNOB, [S.l.], p. 35-39, mrt. 2012. ISSN 2589-3343. Beschikbaar op: <https://journals.open.tudelft.nl/index.php/knob/article/view/Lensvelt35>. Datum gebruik: 19 nov. 2018 doi: https://doi.org/10.7480/knob.111.2012.2.100.
Gepubliceerd
2012-03-01